CMENTARZ PARAFIALNY

**************************************************************

 

 

 

 

 

                    

          

 

 

 

 

 

 

              Darmowy licznik odwiedzin

 

 

 

 

ŚWIADOMY ADWENT 2015

 Archiwum: link Świadomy Adwent 2014   

oraz  link Świadomy Adwent 2013   

 

 

Nadeszły jesienne dni, ich zapach wyraźnie jest odczuwalny w powietrzu.

Na dodatek wcześniej jest ciemno. Nie wszyscy jesienną aurę znoszą dobrze. Wiele osób narzeka, szybciej różne sprawy wyprowadzają nas z równowagi czy irytują. Najlepszym lekarstwem na ciężkie i trudne dni, jest patrzenie do przodu i planowanie kolejnych dni, lub zainwestowanie w siebie – nowym kursem, szkoleniem- niezwiązanym z wykonywanym zawodem, po to, aby coś zmienić i oderwać swoje myśli od codzienności. Nauka, dobra książka, prace manualne czy porządkowe odbierają złe i trudne myśli. W naszej Parafii mamy wiele możliwości uczenia się czegoś nowego, odbywają się np.: komputerowe zajęcia, j niemiecki, scrabooking, ceramika, druty, szydełko ….. itp.   

      Można również powoli myśleć o Adwencie i Bożym Narodzeniu . Najwyższa pora na zarobienie ciasta piernikowego,  zrobienie z dziećmi kartek świątecznych, kalendarzy adwentowych, a w ostatnim tygodniu listopada adwentowego wieńca. Można pomyśleć o przeglądzie szuflad, szafy, książek na półkach ….  Świąteczne porządki nazwij jesiennymi, wtedy Adwent będzie dobrze kojarzył się dzieciom, a tym samym ty również będziesz miała przed świętami więcej czasu dla rodziny i siebie.

 

************************************************

************************************************

 

Kilka pomysłów na adwentowy kalendarz 

Kalendarze adwentowe są sposobem oczekiwania na święta Bożego Narodzenia. Zwyczaj tworzenia kalendarzy pochodzi z XIX wieku. Tradycje tę rozpoczęli luterańscy chrześcijanie w Niemczech. Zwyczaj ten najbardziej podoba się dzieciom, którym miło upływa czas oczekiwania. Kalendarz może stanowić ciekawą ozdobę domu. Może być zrobiony z torebek (śniadaniowych, szarych – ozdobionych przez dzieci), pudełek (np. po zapałkach), ale też ze sklejki ( wystarczy ją pomalować i przykleić do niej ozdobne klamerki). Ręcznie zrobiony czy uszyty może stać się pamiątką rodzinną dla kilku pokoleń. Często w kalendarzu czekają na dzieci słodycze lub inne drobiazgi np. kredki, ołówek, skarpetki. Pomysłów na prezenciki może być mnóstwo. Dobrze jest włożyć również książkę, którą wspólnie czytamy wieczorami.

Dorośli też lubią prezenty. Pomyśl, czy nie warto komuś sprawić choć trochę radości. Wystarczy wtedy ograniczyć się do 4. niedziel adwentowych. W każdą niedzielę, gdy „Ktoś” będzie otwierał twój prezent, pomyśli o tobie, uśmiechnie się ciepło i w duchu podziękuje Bogu za ciebie. Jaki prezent podarować osobie dorosłej? Pomysłów może być wiele: samodzielnie wykonany latem sok, dżem, lub ciasteczka, herbata, zestaw wszystkich produktów do upieczenia ciasteczek wraz z przepisem, książka, płyta, z dobrą muzyką – podobno jest ona najbardziej wartościowym darem Boga, dobre słowo ….. itp.

 

 

                                 

*  Wersety do kalendarza adwentowego

1.    Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, a Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga.  Wszystko przez nie powstało, a bez niego nic nie powstało, co powstało. W nim było życie, a życie było światłością ludzi. A światłość świeci w ciemności, lecz ciemność jej nie przemogła.   J 1,2-7

2.    Albowiem dziecię narodziło się nam, syn jest nam dany  i spocznie władza na jego ramieniu, i nazwą go: Cudowny Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Odwieczny, Książę Pokoju. Potężna będzie władza i pokój bez końca na tronie Dawida i w jego królestwie, gdyż utrwali ją i oprze na prawie i sprawiedliwości, odtąd aż na wieki. Dokona tego żarliwość Pana Zastępów. Iz 9,5-7

3.    I wyrośnie różdżka z pnia Isajego, a pęd z jego korzeni wyda owoc. I spocznie na nim Duch Pana; Duch mądrości  i rozumu, Duch rady i mocy, Duch poznania   i bojaźni Pana. I będzie miał upodobanie w bojaźni Pana. Nie według widzenia swoich oczu będzie sądził ani według słyszenia swoich uszu rozstrzygał, lecz według sprawiedliwości będzie sądził biednych i według słuszności rozstrzygał sprawy ubogich na ziemi. Rózgą swoich ust będzie chłostał zuchwalca, a tchnieniem swoich warg zabije bezbożnika. I będzie sprawiedliwość pasem jego bioder, a prawda rzemieniem jego lędźwi.   I będzie wilk gościem jagnięcia, a lampart będzie leżał obok koźlęcia, cielę i lwiątko, i tuczne bydło będą razem, a mały chłopiec je poprowadzi. Iz 11, 1-6
 
4.    Oto idą dni, mówi Pan, gdy spełnię dobrą obietnicę, którą wypowiedziałem o domu Izraela i o domu Judy.   W owych dniach i w owym czasie sprawię, że prawdziwa latorośl wyrośnie Dawidowi. Będzie wykonywał prawo    i sprawiedliwość na ziemi.  W owych dniach Juda będzie wybawiony, a Jaruzalem będzie bezpiecznie mieszkać. Oto imię, którym je będą nazywać: Pan sprawiedliwość nasza. Jer 33,14-16

5.    Za dni Heroda, króla judzkiego, żył pewien kapłan imieniem Zachariasz, ze zmiany kapłańskiej Abiasza. Miał on za żonę jedną z córek Aarona, a na imię jej było Elżbieta. Oboje byli sprawiedliwi wobec Boga, postępując nienagannie według wszystkich przykazań    i ustaw Pańskich. Lecz nie mieli potomstwa, ponieważ Elżbieta była niepłodna, a oboje byli już w podeszłym wieku. I stało się, gdy sprawował służbę kapłańską przed Bogiem w kolejności przypadającej nań zmiany, że według zwyczaju urzędu kapłańskiego na niego padł los, by wejść do świątyni Pańskiej i złożyć ofiarę z kadzidła. Łk 1,5-10

6.    Wtem ukazał się mu anioł Pański, stojący po prawej stronie ołtarza kadzidlanego. I zatrwożył się Zachariasz na jego widok, i lęk go ogarnął. Anioł zaś rzekł do niego: Nie bój się, Zachariaszu, bo wysłuchana została modlitwa twoja, i żona twoja, Elżbieta, urodzi ci syna     i nadasz mu imię Jan. I będziesz miał radość i wesele,   i wielu z jego narodzenia radować się będzie. Będzie bowiem wielki przed Panem; i wina, i napoju mocnego pić nie będzie, a będzie napełniony Duchem Świętym już w łonie matki swojej. Wielu też spośród synów izraelskich nawróci do Pana, Boga ich. On to pójdzie przed nim w duchu i mocy Eliaszowej, by zwrócić serca ojców ku dzieciom, a nieposłusznych ku rozwadze sprawiedliwych, przygotowując Panu lud prawy.   Łk 1,11-17

7.    A w szóstym miesiącu Bóg posłał anioła Gabriela do miasta galilejskiego, zwanego Nazaret, do panny poślubionej mężowi, któremu było na imię Józef,  z domu Dawidowego, a pannie było na imię Maria. I wszedłszy do niej, rzekł: Bądź pozdrowiona, łaską obdarzona, Pan z tobą, błogosławionaś ty między niewiastami. Ale ona zatrwożyła się tym słowem i rozważała, co by mogło znaczyć to pozdrowienie. I rzekł jej anioł: Nie bój się, Mario, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. I oto poczniesz w łonie, i urodzisz syna,    i nadasz mu imię Jezus. Ten będzie wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego. I da mu Pan Bóg tron jego ojca Dawida. I będzie królował nad domem Jakuba na wieki, a jego królestwu nie będzie końca. A Maria rzekła do anioła: Jak się to stanie, skoro nie znam męża? I odpowiadając anioł, rzekł jej: Duch Święty zstąpi na ciebie i moc Najwyższego zacieni cię. Dlatego też to, co się narodzi, będzie święte i będzie nazwane Synem Bożym. I oto Elżbieta, krewna twoja, którą nazywają niepłodną, także poczęła syna w starości swojej, a jest już w szóstym miesiącu. Bo u Boga żadna rzecz nie jest niemożliwa. I rzekła Maria: Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego. I anioł odszedł od niej. Łuk 1,26-38

8.    A z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak: Gdy matka jego, Maria, została poślubiona Józefowi, okazało się, że, zanim się zeszli, była brzemienna z Ducha Świętego. A Józef, mąż jej, będąc prawym i nie chcąc jej zniesławić, miał zamiar potajemnie ją opuścić. I gdy nad tym rozmyślał, oto ukazał mu się we śnie anioł Pański i rzekł: Józefie, synu Dawidowy, nie lękaj się przyjąć Marii, żony swej, albowiem to, co się w niej poczęło, jest z Ducha Świętego. A urodzi syna i nadasz mu imię Jezus; albowiem On zbawi lud swój od grzechów jego. Mt 1,18-21

9.    A to wszystko się stało, aby się spełniło słowo Pańskie, wypowiedziane przez proroka: Oto panna pocznie i porodzi syna, i nadadzą mu imię Immanuel, co się wykłada: Bóg z nami. A gdy Józef obudził się ze snu, uczynił tak, jak mu rozkazał anioł Pański i przyjął żonę swoją. Ale nie obcował z nią, dopóki nie powiła syna i nadał mu imię Jezus.  Mt 1,22-25

10.    A Maria wybrała się w onych dniach w drogę i udała się śpiesznie do górskiej krainy, do miasta judzkiego, i weszła do domu Zachariasza, i pozdrowiła Elżbietę.  A gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Marii, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, i Elżbieta napełniona została Duchem Świętym, i zawołała donośnym głosem i rzekła: Błogosławionaś ty między niewiastami i błogosławiony owoc żywota twego.  A skądże mi to, że matka mojego Pana przyszła do mnie? Bo oto, gdy dotarł do uszu moich głos pozdrowienia twego, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. I błogosławiona, która uwierzyła, że nastąpi wypełnienie słów, które Pan do niej wypowiedział. Łk 1,39-45

11.    I rzekła Maria: Wielbi dusza moja Pana, i rozradował się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim, bo wejrzał na uniżoność służebnicy swojej. Oto bowiem odtąd błogosławioną zwać mnie będą wszystkie pokolenia. Bo wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny, i święte jest imię jego. A miłosierdzie jego z pokolenia w pokolenie nad tymi, którzy się go boją. Okazał moc ramieniem swoim, rozproszył pysznych z zamysłów ich serc, strącił władców  z tronów, a wywyższył poniżonych, łaknących nasycił dobrami, a bogaczy odprawił z niczym. Ujął się za Izraelem, sługą swoim, pomny na miłosierdzie, jak powiedział do ojców naszych, do Abrahama i potomstwa jego na wieki. Pozostała tedy Maria u niej około trzech miesięcy, po czym powróciła do domu swego. Łk1, 46-56

12.     I stało się w owe dni, że wyszedł dekret cesarza Augusta, aby spisano cały świat. Pierwszy ten spis odbył się, gdy Kwiryniusz był namiestnikiem Syrii. Szli więc wszyscy do spisu, każdy do swego miasta. Poszedł też i Józef z Galilei, z miasta Nazaretu, do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, dlatego że był z domu i z rodu Dawida, aby był spisany wraz z Marią, poślubioną sobie małżonką, która była brzemienna.   Łk 2,1-5

13.    I gdy tam byli, nadszedł czas, aby porodziła. I porodziła syna swego pierworodnego, i owinęła go w pieluszki, i położyła go w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie.  Łk 2,6-7

14.    A byli w tej krainie pasterze w polu czuwający i trzymający nocne straże nad stadem swoim. I anioł Pański stanął przy nich, a chwała Pańska zewsząd ich oświeciła; i ogarnęła ich bojaźń wielka. I rzekł do nich anioł: Nie bójcie się, bo oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem wszystkiego ludu, gdyż dziś narodził się wam Zbawiciel, którym jest Chrystus Pan, w mieście Dawidowym.  A to będzie dla was znakiem: Znajdziecie niemowlątko owinięte w pieluszki   i położone w żłobie. Łk2,8-12

15.    I zaraz z aniołem zjawiło się mnóstwo wojsk niebieskich, chwalących Boga i mówiących: Chwała na wysokościach Bogu, a na ziemi pokój ludziom,   w których ma upodobanie. Łk 2,13-14

16.    A gdy aniołowie odeszli od nich do nieba, pasterze rzekli jedni do drugich: Pójdźmy zaraz aż do Betlejemu i oglądajmy to, co się stało i co nam objawił Pan.  I śpiesząc się, przyszli, i znaleźli Marię i Józefa oraz niemowlątko leżące w żłobie.  A ujrzawszy, rozgłosili to, co im powiedziano o tym dziecięciu. I wszyscy, którzy słyszeli, dziwili się temu, co pasterze im powiedzieli.  Łk 2,15-18

17.    Maria zaś zachowywała wszystkie te słowa, rozważając je w sercu swoim. I wrócili pasterze, wielbiąc i chwaląc Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, jak im powiedziano.  Łk2, 19-20

18.    Ale ty, Betlejemie Efrata, najmniejszy z okręgów judzkich, z ciebie mi wyjdzie ten, który będzie władcą Izraela. Początki jego od prawieku, od dni zamierzchłych. Dlatego wyda ich aż do czasu, gdy ta, która ma porodzić, porodzi. Potem reszta jego braci wróci do synów Izraela. Będzie stał mocno i będzie pasł w mocy Pana, w chwale imienia Pana, swojego Boga. Wtedy będą mieszkać w spokoju, gdyż jego moc będzie sięgać aż po krańce ziemi. I On będzie pokojem. Mich 5,1-4

19.    Gdy zaś Jezus narodził się w Betlejemie Judzkim za króla Heroda, oto mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: Gdzie jest ten nowo narodzony król żydowski? Widzieliśmy bowiem gwiazdę jego na Wschodzie i przyszliśmy oddać mu pokłon. Mt 2,1-2

20.    Gdy to usłyszał król Herod, zatrwożył się, a z nim cała Jerozolima. I zgromadziwszy wszystkich arcykapłanów i nauczycieli ludu, wypytywał ich, gdzie się ma Chrystus narodzić? A oni mu rzekli: W Betlejemie Judzkim; bo tak napisał prorok: I ty, Betlejemie, ziemio judzka, wcale nie jesteś najmniejsze między książęcymi miastami judzkimi, z ciebie bowiem wyjdzie wódz, który paść będzie lud mój izraelski. Mt 2,3-6

21.    Wówczas Herod przywołał potajemnie mędrców, dokładnie dowiedział się od nich o czasie pojawienia się gwiazdy. I posłał ich do Betlejem i rzekł: Idźcie, dokładnie się dowiedzcie o dziecięciu, a gdy je znajdziecie, donieście mi, abym i ja poszedł oddać mu pokłon. Mt 2,7-11

22.    Oni zaś, wysłuchawszy króla, odeszli. A oto gwiazda, którą ujrzeli na Wschodzie, wskazywała im drogę, a doszedłszy do miejsca, gdzie było dziecię, zatrzymała się. A ujrzawszy gwiazdę, niezmiernie się uradowali.   I wszedłszy do domu, ujrzeli dziecię z Marią, matką jego, i upadłszy, oddali mu pokłon, potem otworzywszy swoje skarby, złożyli mu w darze złoto, kadzidło i mirrę. A ostrzeżeni we śnie, by nie wracali do Heroda, inną drogą powrócili do ziemi swojej. Mt 2,9-12

23.    A Słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas, i ujrzeliśmy chwałę jego, chwałę, jaką ma jedyny Syn od Ojca, pełne łaski i prawdy. J 1,14

24.     I widziałem nowe niebo i nową ziemię; albowiem pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły, i morza już nie ma. I widziałem miasto święte, nowe Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga, przygotowane jak przyozdobiona oblubienica dla męża swego. I usłyszałem donośny głos z tronu mówiący: Oto przybytek Boga między ludźmi! I będzie mieszkał   z nimi, a oni będą ludem jego, a sam Bóg będzie z nimi. I otrze wszelką łzę z oczu ich, i śmierci już nie będzie; ani smutku, ani krzyku, ani mozołu już nie będzie; albowiem pierwsze rzeczy przeminęły. I rzekł Ten, który siedział na tronie: Oto wszystko nowym czynię. I mówi: Napisz to, gdyż słowa te są pewne i prawdziwe. Obj 21,1-5

25. Błogosławiony ten, który czyta, i ci, którzy słuchają słów proroctwa i zachowują to, co w nim jest napisane; czas bowiem jest bliski. Obj 1,3

************************************

************************************

Ja jestem światłością świata, kto idzie za mną nie będzie chodził w ciemności, ale będzie miał żywot wieczny.   J8,12b

 

 Światło tworzy klimat. Jego czarowi nie sposób się oprzeć. Dlatego w Adwencie czy w święta, dobrze jest udekorować dom blaskiem świec.

 

 

  

      

 

Aby stworzyc nastrój wystarczy roztopić ogarki w kąpieli wodnej i uzyskanym woskiem napełnić filizankę lub foremkę. Jeszcze tylko kawałek sznurka, patyczek i własnoręcznie robiona świeca jest gotowa.

 

********************************

*******************************

BÓG JEST RADOŚCIĄ!

ROZMYŚLANIA NA CZAS ADWENTU 2015 R.

ZEBRAŁ I SPISAŁ

KS. STANISŁAW DORDA

Część I

1. Niedziela w Adwencie, 29 listopada 2015

Każdy, kto miłuje, z Boga się narodził i zna Boga.

Pierwszy List św. Jana 4, 7

 

Adwent – to przyjście Boga do człowieka. Bóg szuka  s i e b i e  w człowieku, w każdym z nas. Szuka i w tobie – bracie i siostro – gościnnego domu, chętnego i usłużnego serca, Jemu całkowicie oddanego - posłuszeństwa w ofiarnej służbie ludziom dobrej woli. To jest najgłębszy sens historii Bożego Narodzenia. Słowu Bożemu w Chrystusie odpowiada Słowo Boże w mojej piersi. Ja winienem jeno cicho, kornie nadsłuchiwać, aż usłyszę dźwięk pewności we mnie; aż miłości ton we mnie echem się odezwie.

Ks. Waldemar Preiss

 

Z powagą przygotujcie, o ludzie, serca swe i godnie oczekujcie: Pan w nich zamieszkać chce. Zbawiciel pełen łask, nasz wódz niezwyciężony, przez Boga przeznaczony,chce znów odwiedzić nas.

Śpiewnik Ewangelicki

 

Poniedziałek, 30 listopada 2015  

Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, ujrzycie niebo otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego.

Ewangelia św. Jana 1, 51

 

Aniołowie to wysłannicy Boży, którzy służbę swoją pełnią z polecenia Pana. Otaczają oni swoją opieką i ochroną nie tylko ludzi, ale samego Syna Bożego, towarzysząc Mu w Jego ziemskiej pielgrzymce od urodzenia aż po zgon i zmartwychwstanie… Aniołowie łączą ze sobą świat ziemski i niebieski. Aniołowie otwierają niebo, otwierają je znowu, gdy sami, w swoim błądzeniu i zaślepieniu zawarliśmy niebo.

Ks. Otton Krenz

 

Wszystko służy ku dobremu, chociaż się przeciwnym zda, wszak ci Chrystus jako swemu tylko dobre dary da. Gdy zachowasz wierność Mu aż do ostatniego tchu to Go w niebie z aniołami będziesz wiecznie czcił psalmami.

Śpiewnik Ewangelicki

 

Wtorek, 1 grudnia 2015

Czy już czas dla was na to, abyście mieszkali w domach wykładanych tafelkami, podczas gdy dom Pana leży w gruzach?

Księga Aggeusza 1, 4

 

Dom ten nazywa się „domem Bożym”, ale on prawdziwie jest i stanie się domem Bożym, gdy w nim zamieszka duch Boży i ożyje w nim duch. Duchem tym Bożym jest Słowo Boże w tym domu opowiadane, a duszą jego to serca pałające wiarą i miłością, to zbór przystrojony Chrystusowi jak oblubienica.   

Ks. Franciszek Michejda (kazanie na pamiątkę poświęcenie kościoła bystrzyckiego dnia 24 września 1916 r.)

 

Niech wstanie wszystek lud, radosne wzniesie pienia; i dziś wypełnia Pan swe święte przyrzeczenia. Potęga Jego słów przez bezkres przetrwa lat, choć góry padną w proch, choć zginie cały świat.

Śpiewnik Ewangelicki

 

Środa, 2 grudnia 2015r.

Jest to ziemia, o którą Pan, Bóg twój się troszczy. Stale spoczywają na niej oczy Pana.

Piąta Księga Mojżeszowa 11, 12

 

Ty musisz w stosownej chwili stanąć w jednej linii Bożego działania. Musisz nastawić uszu, aż usłyszysz, że ci serce twoje mówi: jestem gotowe w zupełności poddać się Bogu, aż usłyszysz, że ci twoja natura powie: jestem gotowa służyć tylko Bogu! Wtedy będziesz czuł w sobie nowe moce i potęgi i będziesz widział, że Chrystus Pan zwycięża! I będziesz miał nowe serce.

Ks. Oskar Michejda,

 

Nadchodził, zbliżał się, aż nadszedł czas wybrany, od tylu wieków nam przez Boga obiecany, zbawienia wielki dzień, dzień pożądany tuż; kto go zgotować miał, na ziemię zstąpił już.

Śpiewnik Ewangelicki

 

Czwartek, 3 grudnia 2015   

Ale wy nie jesteście w ciele, lecz w Duchu, jeśli tylko Duch Boży mieszka w was. Jeśli zaś kto nie ma Ducha Chrystusowego, ten nie jest jego.

List św. Pawła do Rzymian 8, 9

 

Abyśmy się mogli stać członkami Królestwa Chrystusowego, musimy mieć wśród siebie nie jakiś posąg kamienny lub choćby nawet cudowny obraz przedstawiający nam Chrystusa, lecz musimy mieć Chrystusowego ducha w sobie: Jego słowo, Jego myśl, Jego wola, Jego miłość, musi stać się życiem w nas, musi być potęgą, która by nas przez życie wiodła, musi być mocą odradzającą i uświęcającą całą naszą istotę.

Ks. Oskar Michejda

 

Jak mam powitać Ciebie, jak Cię ugościć mam, odwieczny Królu w niebie, coś do mnie przybył sam? O Jezu miły Panie, pochodnią sam mi świeć, wskaż co na powitanie od sługi chciałbyś mieć?

Śpiewnik Ewangelicki

 

Piątek, 4 grudnia 2015 r.

A u tych wszystkich wierzących było jedno serce i jedna dusza.

Dzieje Apostolskie 4, 32

 

Czym więc jesteśmy? Dzielą nas języki, barwa skóry, zwyczaje, dzielą nas granice państw, stoimy na różnych szczeblach kultury, ale jedno uczucie i jedno westchnienie łączy miliony jednostek w jedno ciało – to westchnienie: „Ojcze nasz”.

Ks. Oskar Michejda

 

Bądź chwała Tobie, Chryste, przesławny Królu nasz, co z Ojcem, Duchem Świętym odwieczną chwałę masz. Królestwo Twoje w Tobie opokę wieczną ma, więc wieki go nie zwalczą, tak jak od wieków trwa.

Śpiewnik Ewangelicki

 

Sobota, 5 grudnia 2015

Zwycięzcę uczynię filarem w świątyni Boga mojego i  już z niej nie wyjdzie, i wypiszę na nim imię Boga mojego.

Objawienie św. Jana 3, 12

 

Krzyk jest w sumieniu naszym, jęk jest w naszej duszy, krzyk i jęk o to, abyśmy nie przestali być filarem w wielkim Kościele Boga naszego, aby nasza wiara ewangelicka, aby nasz Kościół, jeden z ważniejszych Kościołów na całym świecie, aby ten Kościół nasz, ten zbór nie przestał być filarem w wielkim Kościele Boga naszego…

Ks. Sen. Karol Kubisz

 

Bóg jest dobrym pracownikiem, ale chętnie pozwala, by Mu pomagano.

Przysłowie hiszpańskie

 

********************************************

*******************************************

A byli w tej krainie pasterze w polu czuwający i trzymający nocne straże nad stadem swoim. I anioł Pański stanął przy nich, a chwała Pańska zewsząd ich oświeciła; i ogarnęła ich bojaźń wielka. I rzekł do nich anioł: Nie bójcie się, bo oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem wszystkiego ludu, gdyż dziś narodził się wam Zbawiciel, którym jest Chrystus Pan, w mieście Dawidowym.  Łk 2,8-11

 

Anioły zwiastowały pasterzom Dobrą Nowinę. I chyba dlatego do dziś kojarzą się nam głównie z Bożym Narodzeniem. Anioły powieszone w oknie lub ułożone na uroczyście nakrytym stole- wypełniają nasz dom świąteczną aurą. A jeśli zrobimy je sami, dostarczą nam jeszcze więcej radości.

 

Do ich wykonania wystarczy prosty szkic, następnie nacinamy zaznaczone ołówkiem miejsca, składamy i anioł jest gotowy.

 

Przy wigilijnym stole warto wsłuchac się w głos Boga. Rozdzielmy wśród domowników fragmenty ewangelii i przeczytajmy je wspólnie.

 

I stało się w owe dni, że wyszedł dekret cesarza Augusta, aby spisano cały świat. Pierwszy ten spis odbył się, gdy Kwiryniusz był namiestnikiem Syrii. Szli więc wszyscy do spisu, każdy do swego miasta. Poszedł też i Józef z Galilei, z miasta Nazaretu, do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, dlatego że był z domu i z rodu Dawida, aby był spisany wraz z Marią, poślubioną sobie małżonką, która była brzemienna. Łk 2,1-5

 

I gdy tam byli, nadszedł czas, aby porodziła. I porodziła syna swego pierworodnego, i owinęła go w pieluszki, i położyła go w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie. Łk 2,6-7

 

A byli w tej krainie pasterze w polu czuwający i trzymający nocne straże nad stadem swoim. I anioł Pański stanął przy nich, a chwała Pańska zewsząd ich oświeciła; i ogarnęła ich bojaźń wielka. I rzekł do nich anioł: Nie bójcie się, bo oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem wszystkiego ludu, gdyż dziś narodził się wam Zbawiciel, którym jest Chrystus Pan, w mieście Dawidowym.  Łk 2,8-11

 

A to będzie dla was znakiem: Znajdziecie niemowlątko owinięte w pieluszki i położone w żłobie.I zaraz z aniołem zjawiło się mnóstwo wojsk niebieskich, chwalących Boga i mówiących:Chwała na wysokościach Bogu, a na ziemi pokój ludziom, w których ma upodobanie.  Łk 2,12-14

 

A gdy aniołowie odeszli od nich do nieba, pasterze rzekli jedni do drugich: Pójdźmy zaraz aż do Betlejemu i oglądajmy to, co się stało i co nam objawił Pan.I śpiesząc się, przyszli, i znaleźli Marię i Józefa oraz niemowlątko leżące w żłobie.A ujrzawszy, rozgłosili to, co im powiedziano o tym dziecięciu.I wszyscy, którzy słyszeli, dziwili się temu, co pasterze im powiedzieli.Maria zaś zachowywała wszystkie te słowa, rozważając je w sercu swoim.I wrócili pasterze, wielbiąc i chwaląc Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, jak im powiedziano.   Łk 2,15-20

 

Wigilijna modlitwa

            Boże, Ojcze wszechmogący wiemy, że Twoje Słowa są jak skała, trwałe i niezmienne. Od wieków mówisz do swojego stworzenia i spełniasz wszystkie przyrzeczenia. Jedynie na Twoim Słowie możemy polegać, ono jest dla nas fundamentem na którym chcemy budować nasze życie.

            Jezu Chryste, Zbawicielu ludzi, obiecałeś przez proroków, że przyjdziesz na ten świat i spełniłeś obietnicę, przyszedłeś aby dzielić człowieczy los i aby zbawić ludzkość. Obiecałeś także, że będziesz z nami po wszystkie dni, aż do skończenia świata, i jesteś, przyszedłeś do naszych serc i domów i jesteś zawsze z nami. Ty nie rzucasz słów na wiatr, codziennie utwierdzasz nas w pewności swojej miłości do każdego człowieka.

            Duchu Święty, wzmacniaj nas, aby stale wzrastała nasza wiara, nadzieja i miłość do Boga i naszych bliźnich. Daj abyśmy szli przez życie drogą wiary.

            Boże w Trójcy Jedyny, dziękujemy Ci za to, że gromadzisz nas przy tym wigilijnym stole. Prosimy Cię bądź naszym najmilszym gościem i pobłogosław wszystkie te dary, które z Twojej łaski będziemy spożywać. Błogosław także nasz dom i całą rodzinę, bądź z nami teraz i na wieki. Amen

 

*********************************

********************************

BÓG JEST RADOŚCIĄ!

ROZMYŚLANIA NA CZAS ADWENTU 2015 R.

ZEBRAŁ I SPISAŁ

KS. STANISŁAW DORDA

Część II

2. Niedziela w Adwencie, 6 grudnia 2015

Podnieście ku górze wasze oczy i patrzcie: Kto to stworzył?

Księga Izajasza 40, 26

 

Ludzie z gór byli inni. Nigdy nie mówili o tym, ale było to oczywiste, wpisane na ich pooranych twarzach, że noszą w sobie część tego góralskiego świata i jego wielkości. Żyli ciężko, bo w górach był początek wody i koniec chleba. Ale dotykali chmur, żyli na pograniczu nieba, żyli w przymierzu z lasem, więc mieli w sobie coś z jego inności. Prof. Jan Szczepański

 

Szczęśliwa jest kraina ta, co berło tego Króla zna, i błogo sercom, w których On królewski swój zakłada tron! Bo On prawdziwym słońcem sam, gdzie On, błogości strumień tam. O Boże, chwała Ci, Pocieszycielu cny!

Śpiewnik Ewangelicki

 

Poniedziałek, 7 grudnia 2015

Na twoich murach, Jeruzalem, postawiłem stróżów: przez cały dzień i przez całą noc, nigdy nie umilkną. Wy, którzy wyznajecie Pana, nie milczcie.

Księga Izajasza  62,6

 

Kościół jest za świat odpowiedzialny. Do tej odpowiedzialności powinien się poczuwać. Dlatego powinien Kościół grać rolę strażnicy lub latarni morskiej i powinien patrzeć i widzieć niebezpieczeństwa, wypatrywać nieprzyjaciół i przed nimi przestrzegać, przewidywać nadchodzące burze i huragany i dawać o tym znać okrętom po morzu pływającym, powinien znać wieczne prawa i ciągle je przypominać, przestrzegać, napominać, pouczać.

Ks. Karol Kotula

 

Bogu Ojcu chwałę cześć i Synowi chciejmy nieść. I Duch Święty niech ją ma – niech na wieki ona trwa!

Śpiewnik Ewangelicki

 

Wtorek, 8 grudnia 2015

A gdy aniołowie odeszli od nich do nieba, pasterze rzekli jedni do drugich: Pójdźmy zaraz aż do Betlejemu i oglądajmy to, co się stało.

Ewangelia św. Łukasza  2, 15

 

Wędrowcy! W obliczu najradośniejszego zwiastowania, jakie kiedykolwiek rozległo się na ziemi, badajmy samych siebie i zastanawiajmy się nad własnym życiem. Czy usłyszeliśmy, jak Bóg z wieczności nas woła? Czy na szlakach naszej wędrówki ujrzeliśmy Jego ślady w świecie i na naszej drodze? Czy wśród mnóstwa spraw dostrzegliśmy też dusze swoje? Czy ujrzeliśmy prawdziwie i dobrze „to, co się stało i co nam objawił Pan” – Boże Dziecię?... Chrześcijanin może dać na te pytania tylko jedną odpowiedź. Gdy nadchodzą godowe święta, winien on uczynić w duchu to, co betlejemscy pasterze uczynić mogli cieleśnie, poderwać się na nowo, pójść „aż do Betlejem”, tam w uwielbieniu pokłonić się Zbawicielowi – i blaskami niebiańskiej światłości oraz darami oświecać umysł swój, serce – całe życie.

Ks. Dr Andrzej Wantuła

 

Twa zbawienna prawda lśni wśród ciemności świata, nie zmieniona biegiem dni poprzez wszystkie lata. Błoga temu, kto Cię zna, szczerze Tobie służy, kogo wiedzie miłość Twa pośród życia burzy.

Śpiewnik Ewangelicki

 

Środa, 9 grudnia 2015

Wszytko, cokolwiek czynicie w słowie lub w uczynku, wszystko czyńcie w imieniu Pana Jezusa, dziękując przez niego Bogu Ojcu.

List św. Pawła do Kolosan 3,17

 

Od czasu Chrystusa wszystko musi stać się religią. Nie ma spraw pozareligijnych. Każda sprawa, każde zadanie, każdy czyn stawia człowieka wierzącego w postawie wobec Boga, w postawie pozytywnej, albo negatywnej. W każdym czynie jesteś konkretnie albo wierzącym, albo niewierzącym; albo pozytywnie, albo negatywnie ustosunkowanym człowiekiem wobec Boga, wobec Chrystusa i Jego Ewangelii.

 Ks. Zygmunt Michelis

 

Naszą świętością i sprawiedliwością jest Chrystus, w którym

– a nie w nas – jesteśmy doskonali.

Ks. Dr Marcin Luter

 

Czwartek, 10 grudnia 2015

A Jezus zaraz wyciągnął rękę, uchwycił go i rzekł mu: O małowierny, czemu zwątpiłeś?

 Ewangelia św. Mateusza 14,31

 

Wiara jest ręką, którą chwytamy łaskę Bożą;  nadzieja jest nam laską oparcia w cierpieniach; atoli ponad nimi jako jądro życia chrześcijańskiego, jako istota naszego zbawienia, góruje miłość. Wiara i nadzieja to dwie gwiazdy przewodnie, miłość to słońce chrześcijaństwa.

Ks. Andrzej Buzek

 

Królu nasz, niebieski Panie, przyjmij nasze powitanie! Weź nas pod swe berło błogie, skończ niewoli czasy srogie! Ciebie Królem mieć pragniemy, wierność Tobie ślubujemy, rządź po wszystkie czasy nami, rządź swoimi nas prawami!

Śpiewnik Ewangelicki

 

Piątek, 11 grudnia 2015

 A wszystko niech się odbywa godnie i w porządku.

Pierwszy List św. Pawła do Koryntian 14, 40

 

Przyczynić się pragnąłem do tego, aby rozbudzony został Kościół nasz, abyśmy mieli żywe zbory, ażeby w nich krzewiła się prawdziwa religijności, a nie jeno zewnętrzna kościelność… Wreszcie, aby religijność ta okazywała się w życiu: w sumiennym wykonywaniu obowiązków, w miłości wzajemnej, w poszanowaniu cudzych przekonań.

Ks. Bp. J. Bursche

 

Nadchodził, zbliżał się, aż nadszedł czas wybrany, od tylu wieków nam przez Boga obiecany, zbawienia wielki dzień, dzień pożądany tuż; kto go zgotować miał, na ziemię wstąpił już.

Śpiewnik Ewangelicki

 

Sobota, 12 grudnia 2015

Tylko ze słyszenia wiedziałem o tobie, lecz teraz oko moje ujrzało cię.

Księga Joba 42, 5

 

Pan ma indywidualny stosunek do każdej duszy. I każda dusza ma osobiste przeżycia, swoje ciche rozmowy z Bogiem, świadomość wysłuchania błagalnych modlitw, spełnienie gorących próśb, doznanych łask i  błogosławieństw.

Ks. Edward Wende

 

Radości! Z nami Bóg, my miłe Jego dzieci! Nowego świata dzień już nad tą ziemią świeci. Więc, ludy zbierzcie się, do Pana śpieszcie wraz i chwały wznieście pieśń w zbawienia wielki czas.

Śpiewnik Ewangelicki

 

***********************************************

***********************************************

Wszystko ma swój czas i każda sprawa pod niebem ma swoją porę.

Księga Kaznodziei Salomona 3,1

 

Podobno młodość rośnie z wiekiem, ale starości nie da się uniknąć. Wg dziewięciolatków starość rozpoznaje się po ilości zmarszczek, wolnym chodzeniu, siwiźnie, słabej pamięci, a zaczyna się ona po 70-dziesiątce. Stwierdzili też, że ich dziadkowie nie są starzy, bo nieźle pomykają i dużo pracują. Myślę, że każdy z nas zaczyna dostrzegać oznaki starości. Nie tylko po zmęczeniu, ale także po sposobie myślenia. Po tym, że coraz częściej z sentymentem patrzymy na to, co było kiedyś i jak to robiły nasze mamy i babcie, uważając, że było to dobre, fascynujące i najlepsze. Mimo to próbujemy być kreatywne i chcemy coś zmienić. Podglądamy czasopisma te stare i te nowe, w których znajdujemy przepisy świąteczne lub propozycje wystroju domu, a w konsekwencji i tak sięgamy po te, które były na stołach naszych domów, a które otrzymałyśmy w „spadku” od naszych babć lub mam - i dobrze.

      Tworząc jednak własną rodzinę musimy pamiętać o tym, aby ta druga osoba w wigilijny wieczór czuła się dobrze, dlatego trzeba czasami pójść na kompromis. Łącząc tradycję dwóch rodzin tworzymy własną. 

 

Co może być lepszego niż zapach świeżo upieczonych ciasteczek na zimowe dni. Do tego zapalona świeca, filiżanka gorącej herbaty z sokiem, koc, dobra książka czy czasopismo lub dobre towarzystwo.

Kamyczki

125g płynnego miodu

75g cukru

50g sklarowanego masła

225g mąki

1 łyżeczka proszku do pieczenia

2 łyżeczki przyprawy piernikowej

1 łyżeczka cynamonu

2 łyżki wiśniówki

1 białko

Wszystkie składniki wymieszać. Wyrobić ciasto, schłodzić w lodówce.

Rozwałkować najlepiej na folii, na środku ułożyć wałek marcepanu, zawinąć w roladę i kroić w romby, posmarować żółtkiem lub białkiem. Piec w temp. 180°C ok 15 min.

 

 

 

 

 Jakubowe ciasteczka

150g masła

250g mąki

1 łyżeczka proszku do pieczenia

100g cukru

1 jajko lekko ubite

Wszystkie składniki wymieszać, wyrobić, zwinąć w wałek o średnicy ok 3 cm, pokroić na plastry 0,5 cm, posmarować jajkiem i posypać posiekanymi migdałami.

 

Ulubione ciasteczka dzieci:

250g mąki

100g cukru pudru

200g masła

2 żółtka

szczypta soli

Wszystkie składniki połączyć, wyrobić, schłodzić w lodówce.

Rozwałkować, wykrawać foremkami z dziećmi ciasteczka. Piec na blaszce wyłożonej pergaminem, w temperaturze 180°C ok. 10-15 min

 

Rogaliki orzechowe

1 kg mąki tortowej

300g cukru pudru

300g zmielonych orzechów

500g margaryny palmy

2 jajka

Wyrobić ciasto, schłodzić w lodówce. Formować rogaliki. Po upieczeniu od razu obtoczyć w cukrze pudrze.

 

Babeczki:

ciasto

300g mąki tortowej

200g margaryny palmy

100g cukru pudru

1 łyżka kakao

1 jajko

Wyrobić. Wykleić foremki. Piec około 10 min w temperaturze 180°C. Ciasto nadaje się do wylepienia orzeszków.

Nadzienie:

100g masła

2 łyżki miodu

0,5 szklanki cukru

Wszystko razem roztopić. Dodać 300g potłuczonych orzechów, szczyptę soli, rodzynki namoczone w rumie. Jeżeli będzie za rzadkie, to wystarczy dołożyć orzechów. Nadzienia wystarczy na około 60 szt.

 

*******************************************

********************************************

BÓG JEST RADOŚCIĄ!

ROZMYŚLANIA NA CZAS ADWENTU 2015 R.

ZEBRAŁ I SPISAŁ

KS. STANISŁAW DORDA

Część III

3. Niedziela w Adwencie, 13 grudnia 2015 

Albowiem wiarą stoicie.

Pierwszy List św. Pawła do Koryntian 1, 24

 

Wiara jest gwiazdą przewodnią, która niezawodnie prowadzi do celu. Kto tej gwiazdy nie widzi i nie chce widzieć, ten narażony jest na błądzenie. Wiara jest busolą w ręku żeglarza na niezmierzonym oceanie życia. Bez busoli nie można się wybrać w tak niebezpieczną drogę.

Ks. Adam Hławiczka

 

Raduj się syjoński zborze, bo w cichości i pokorze idzie zacny Gość do ciebie, co zaradzi twej potrzebie. On cię wielce umiłował, nieba swego nie żałował; wyjdź naprzeciw, wyjdź co prędzej! On zaradzi Twojej nędzy.

Śpiewnik Ewangelicki    

 

Poniedziałek, 14 grudnia 2015

Syn Człowieczy nie przyszedł, aby mu służono, lecz aby służył i oddał życie swoje na okup za wielu.

Ewangelia św. Jana 20, 28

 

On wskazuje rzeczy i wartości nieprzemijające i prowadzi do bram wieczności, za którymi czeka na nas nowe życie i błogość zbawienia. Po to właśnie zstąpił do nas z łask i po to wziął nasze człowieczeństwo, aby nas w ludzkim ubóstwie ubogacić tymi najwyższymi darami. Po to też my do Niego wyciągamy swoje ręce. U Boga jest pełnia dobroci, u nas zaś cząstka, która jest odblaskiem Bożej dobroci.

Ks. Dr Andrzej Wantuła

 

Ach, Jezu, mnie biednego w adwentu porze tej, sam z miłosierdzia swego znów przygotować chciej i zagość w sercu mym, przyjdź z żłobka i stajenki, bym zawsze Tobie dzięki wyrażał życiem swym.

Śpiewnik Ewangelicki

 

Wtorek, 15 grudnia 2015

Sercem skruszonym i zgnębionym nie wzgardzisz, Boże.

Psalm 51, 19

 

Każdy z nas może stać się Aniołem lub Pasterzem z Betlejemskich pól, czy też Mędrcem składającym swe dary. Wybór mamy bogaty, dostosowany do wszystkich naszych możliwości i każdej okoliczności. Chodzi o to, byśmy ze skarbca naszej duszy umieli wydobyć złoto, kadzidło i mirę. Dobry czyn w Imię Boże, szczerą, gorącą modlitwę… oraz przeświadczenie, że wszystko, cokolwiek robimy, to jeszcze mało i trzeba się zdobyć na nowe wysiłki.

Ks. Karol Kubisz

 

Skarby duchowe, wbrew prawom fizyki, mnożą się, gdy się je rozdaje.

Harry Emerson Fosdick

 

Środa, 16 grudnia, 2015

Pan jest dobry i prawy, dlatego wskazuje drogę grzesznikom. Prowadzi pokornych drogą prawa i uczy ich swej drogi.

Psalm 25, 8-9

 

Człowiek bez Boga jest biedny i bezradny. Człowiek bez Boga jest słaby i nie może poradzić sobie z grzechem, w Bogu staje się mocny. Bez Boga człowiek błądzi w ciemnościach; Bóg oświeca ludzkie drogi, myśli i serca i wskazuje nam drogi prawe i dobre… Człowiek może drogę do Boga zagrodzić, lecz może też nią chodzić – tą najpewniejszą ze wszystkich dróg.

Ks. Dr Andrzej Wantuła

 

O pójdźmyż doń i za Nim wiernie postępujmy! W święta, które nam sprawi, Jego dobroć czujmy. Wzszedł nam rok miłościwy; oby błogość z Niego czerpał każdy gorliwie dla serca swojego!

Śpiewnik Ewangelicki

 

Czwartek, 17 grudnia 2015

Czy błahe są dla ciebie pociechy Boga i słowo, które łagodnie odezwało się do ciebie?

Księga Joba 15, 11

 

Prawdziwe życie jest tam, gdzie moc Zbawiciela złamała potęgę grzechu i śmierci. Widzimy więc, że najważniejszą sprawą naszego życia nie jest zdrowie ciała, lecz zdrowie duszy, że najważniejszą sprawą jest społeczność z Tym, który jest żywotem, który ma moc nad śmiercią.

Ks. Adam Hławiczka

 

Co z dawna już prorocy święci zwiastowali i czego w Duchu mocy tęsknie wyglądali, to się dzisiaj spełniło nam na odkupienie, już słońce rozpędziło wiecznej nocy cienie.

 Śpiewnik Ewangelicki

 

Piątek, 18 grudnia 2015

… mój Bóg stał się moją mocą.

Księga Izajasza 49, 5

 

Nie jest rzeczą obojętną, czy wchodzimy w Nowy Rok jako ludzie w Chrystusie, czy poza Chrystusem stojący, a więc z Nim czy bez Niego. Nasza era datuje się od narodzenia Chrystusa. To znaczy, że ta nowa era zaczęła się z Chrystusem. W czym ta nowość tych czasów, które szły, miała leżeć? Bo dla świata może to być pewnym sposobem rachuby czasu, ale dla nas, chrześcijan jest to naprawdę nowa era. Więc w czymże ta nowość? W Chrystusie samym!

Ks. Oton Kubaczka

 

Z niezmiernej swej miłości zstąpił z tronu swego, prowadził do wolności z jarzma nieznośnego; przyjąwszy postać sługi, w nędzy się narodził, zapłacił nasze długi, z śmierci wyswobodził.

Śpiewnik Ewangelicki

 

Sobota, 19 grudnia 2015

Oto daję ci serce rozumne i mądre.

I  Księga Królewska  3, 12

 

Jeżeli chrześcijanin w codziennej swej praktyce nie kieruje się zasadami Ewangelii lecz swoją własną roztropnością, jeżeli przykazań nie wypełnia, do kościoła nie przychodzi po naukę, którą wypełniać będziemy w życiu, to nasze serca zawsze będą źródłem zemsty, zła i nietolerancji.

Ks. Karol Samiec

 

Synu Dawida, o hosanno Ci! Twoja ziemska bieda zbawia świat ten zły. O błogosławiony! Zbawiasz nas, swój lud! Bądźże uwielbiony za ten łaski cud! Córko Syjońska, wesel bardzo się. Śpiewaj pieśń radosną, o Jeruzalem!

Śpiewnik Ewangelicki

 

***********************************

***********************************

BÓG JEST RADOŚCIĄ!

ROZMYŚLANIA NA CZAS ADWENTU 2015 R.

ZEBRAŁ I SPISAŁ

KS. STANISŁAW DORDA

Część IV

 

4. Niedziela w Adwencie, 20 grudnia 2015

Blisko ciebie jest słowo, w ustach twoich i w sercu twoim.

List św. Pawła do Rzymian 10, 8

 

Tak! Wierz w Boga! Zawierz Mu, bo On wszystko dobrze czyni. On wie, czego najbardziej potrzebujesz. Zawierz Ojcu i nie oglądaj się na nic, ani na nikogo. Nie musisz iść do takiego czy innego kościoła, klękać przed czymś, ale przyjdź do Stołu Pańskiego. Jezus Chrystus ten stół nakrył i żadna ludzka ręka na nim nic nie zrobi. Tam, gdzie są opłatek, mąka i woda, bardziej prosto nie można, bo taki jest Bóg, dotknie On twoich warg, usłyszysz z perspektywy dwóch tysięcy lat słowa – pewniki – TO JEST MOJE CIAŁO! Wtedy weźmiesz w siebie Syna Człowieczego i będziesz miał w sobie światłość. Ona pochodzić będzie od samego Boga. Ta światłość w tobie nie zgaśnie.

Ks. Tadeusz Terlik

 

Przyjście Jego rozważajmy, serca Panu otwierajmy, by je znalazł oczyszczone i dla siebie poświęcone.

Wyjdźmyż więc naprzeciw Niemu, Panu tak miłościwemu, powitajmy Go w radości, z Nim połączmy się w miłości.

Śpiewnik Ewangelicki

 

Poniedziałek, 21 grudnia 2015

Oto stoję u drzwi i kołaczę; jeśli ktoś usłyszy głos mój i otworzy drzwi, wstąpię do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze mną. Zwycięzcy pozwolę zasiąść ze mną na moim tronie, jak i ja zwyciężyłem i zasiadłem wraz z Ojcem moim na jego tronie.

Objawienie św. Jana  3, 20-21

 

Pan nie na to przychodzi do nas, aby znów odejść. Winniśmy Go zatrzymać. Pan chce być nie tylko czczonym i chwalonym, ale i miłowanym. Pan nie żąda szat naszych, kwiatów i pieśni naszych, ale serc, nie tylko serc rozpalonych ale i serc ostygłych smutkiem, skamieniałych nieszczęściem, zabitych grzechem. Pan chce od ludu swego pokuty.

Ks. Dr Leopold Otto

 

Chwała Bogu wszechmocnemu, wielce nam litościwemu, za zesłanie Syna swego do nas z tronu najwyższego.

Chwała Ojcu wszechmocnemu, Jego Synu też miłemu, także Duchowi Świętemu, Bogu w Trójcy jedynemu.

Śpiewnik Ewangelicki

 

Wtorek, 22 grudnia 2015

Według wiary waszej, niechaj wam się stanie.

Ewangelia św. Mateusza 9, 21

 

Twoja służba Boża w kościele, twe domowe nabożeństwo jest nasieniem, nasieniem Bożym, które nie tylko ma być wysiane na rolę twego serca, ale ma korzenie zapuścić, kiełkować, róść i dobre przynieść owoce… Rozumna służba Boża oparta na zwiastowaniu słowa Bożego, musi cię tak przemienić i odnowić umysł twój, byś w tygodniu następującym po nabożeństwie w kościele doświadczał zwiastowaną ci wolę Bożą, i byś według niej pobożnie, bogobojnie i świętobliwie żył.

Ks. Dr Leopold Otto

 

W dowód, że nas Bóg miłuje, na dół jego Syn zstępuje, by wydźwignął nas z zginienia, z sobą przywiódł do zbawienia.

Przyjmijże go dziś z radością, wprowadź w serce swe z wdzięcznością, by w umyśle twym panował, łaską swą cię udarował.

Śpiewnik Ewangelicki

 

Środa, 23 grudnia 2015

Ja jestem krzewem winnym, wy jesteście latoroślami. Kto trwa we mnie, a Ja w nim, ten wydaje wiele owocu; bo beze mnie nic uczynić nie możecie.

Ewangelia św. Jana 15, 5

 

Wszystko bowiem, czym jesteście, Wasz charakter, Wasz stan umysłowy, Wasza oświata i Wasze wychowanie, ba nawet Wasz rozwój gospodarczy, wszystko, wszystko co macie najlepszego, czym się szczycicie, to ma swój początek i swoje najobfitsze źródło w tym domu Bożym, w kościele, w wierze Waszej ewangelickiej.

Ks. Franciszek Michejda

(w Bystrzycy, 24 września 1916 r. )

 

O wszechmogący Panie, pomóż nam z litości, złam grzechu panowanie, przymnóż pobożności. O gościu pożądany, z nową przyjdź ochłodą i prowadź swe chrześcijan do wiecznego grodu.

Śpiewnik Ewangelicki

 

Czwartek, 24 grudnia 2015

Pójdźmy zaraz aż do Betlejemu i oglądajmy to, co się stało i co nam objawił Pan.

Ewangelia św. Łukasza 2, 15

 

Przeżywając na nowo zwiastowanie godowe, przeżywamy ponownie własne życie w tym, co w nim było najpiękniejszego, najlepszego, najbardziej błogosławionego, co w nim było dobre, czyste, radosne, święte. Nasze przeżycia i radości godowe są z biegiem lat inne niż te dziecięce – są to radości pomarszczonych twarzy, spracowanych rąk i obciążonych serc – ale są one zawsze przeżyciami i radościami, które nas odświeżają, które nam oczyszczają serca… Po co idziemy do Betlejem? Po te niewinne, dziecięce skrzydła, które nam kala życie, a nieraz obrywa całkowicie, po godność własną, po godność dzieci Bożych, po oczyszczenie. I tam odnajdujemy radość, szczęście, pokój, nową ufność i siły. Błogosławione drogi, które młodych wiodą do Betlejemu, aby tam uczyć się prawdy o życiu! Bo jeśli w młodości czasu na to nie stanie, to wiek dojrzały nie nadrobi tej straty.

Ks. Dr Andrzej Wantuła

 

„Pójdźmy do Betlejem” – brzmią słowa pasterzy!

Radość, pokój – życie – w żłóbku dla cię leży;

Ojciec ci je daje w swoim Synu – świecie,

Na dziś, na rok nowy, w trzecie tysiąclecie.

Ks. Ryszard Janik

 

1. Dzień świąt Narodzenia Pańskiego

Piątek, 25 grudnia 2015

I anioł Pański stanął przy nich, a chwała Pańska zewsząd ich oświęciła.

Ewangelia św. Łukasza  2, 9

 

Lecz urok Bożego Narodzenia to była także „jutrznia”, nabożeństwo odprawiane w bardzo wczesnych godzinach zimowych nocy… W kościele było jasno, choć zimno. Kościelny poustawiał świece na ławkach i wszystkie rodziny parafian, przychodząc do własnych, na stale przydzielonych ław, zapalały swoje świece i to stopniowe rozbłyskiwanie kościoła coraz to nowymi światłami, wydobywającymi z mroku nowe twarze, w kłębach pary ze śpiewających ust, stanowiły urok tego nabożeństwa.

Prof. Jan Szczepański

 

Bóg się rodzi, moc truchleje, Pan niebiosów obnażony! Ogień krzepnie, blask ciemnieje, ma granice Nieskończony. Wzgardzony, okryty chwałą, śmiertelny Król nad wiekami! A Słowo ciałem się stało i mieszkało między nami!

Śpiewnik Ewangelicki

 

2. Dzień świąt Narodzenia Pańskiego

Sobota, 26 grudnia 2015

I wrócili pasterze, wielbiąc i chwaląc Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli.

Ewangelia św. Łukasza  2, 20

 

Bezbronne Dziecię Bóg nam daje, aby nad bezbronnymi panowało. Kto to zrozumie? Kto znajdzie swoje szczęście w Betlejem, małej mieścinie w judzkim okręgu? Kto znajdzie szczęście w stajni, w żłobie Betlejemskiej groty? Kto? Kto z nas? Tylko ten, kto szczerym sercem przyjmie opowieść przekazaną nam przez ewangelistę Łukasza… To małe dziecię Jezus objawia się nam w godowej Ewangelii Łukasza. Czy znajdzie  „żłób” w twoim sercu? Czy i tam zajaśnieje światłość betlejemska?                             

Ks. Tadeusz Terlik

 

Do szopy, hej pasterze, do szopy, bo tam cud; Syn Boży w żłobie leży, by zbawić ludzki ród. Śpiewajcie aniołowie, pasterze grajcie Mu, kłaniajcie się królowie i dary złóżcie Mu.

Śpiewnik Ewangelicki

 

1. Niedziela po Narodzeniu Pańskim, 27 grudnia 2015

O, jak mile są przybytki twoje, Panie Zastępów!

Psalm 84, 2

 

Błogosławiona ciszo niedzieli! Błogosławiony dniu święty, kiedy ustaje powszednia ludzka praca. Błogosławiona chwilo, kiedy dzwony uroczyście wezwą wiernych na nabożeństwo!... Błogosławiona godzino przebywania przed Panem na nabożeństwie!! Jakże są szczęśliwi ci, co w nabożeństwie mogę brać udział! Nabożeństwo wypływa z istoty religii. Jest ono zewnętrznym wyrazem osobistego stosunku człowieka do Boga. Człowiek przychodzi do Boga ze swoimi potrzebami, pragnieniami, prośbami, pragnie Boga ubłagać i przebłagać, czuje potrzebę podziękowania lub uwielbienia Boga, chce ofiarami wdzięczność swoją wyrazić lub łaskę Boga zjednać. W ten sposób powstaje nabożeństwo!

Ks. Karol Kotula

 

Wielbijmy Boga wiecznych chwał, że Syna nam własnego dał! Aniołów się raduje zbór, czas łaski wieści nam ich chór!

Śpiewnik Ewangelicki

 

Poniedziałek, 28 grudnia 2015

Błogosławiony, który strzeże słów proroctwa tej księgi.

Objawienie św. Jana 22, 7

 

Książki codziennych rozmyślań i modlitewniki. Z tych ksiąg, a szczególnie z Biblii czerpie wierzący chrześcijanin materiał, natchnienie, myśli, zachętę do codziennych swoich rozmyślań, bez czego nie ma prawdziwego życia chrześcijańskiego. Celem ich jest, jak to mówi tytuł jednej bardzo dobrej książki codziennych rozmyślań: codzienna moc dla codziennych potrzeb.

Ks. Karol Kotula

 

Kto zmartwychwstał, sprawił cud, aby zbawić wszystek lud? Kto pokonał śmierć i noc? I kto złamał piekieł moc? To nasz Zbawca, Król i Pan, niech mu brzmi pochwalny psalm.

Śpiewnik Ewangelicki

 

Wtorek, 29 grudnia 2015

Pan pamięta o nas, będzie błogosławił,

Będzie błogosławił tym, którzy się boją Pana,

Zarówno małym, jak i wielkim.

Psalm 115, 12-13

 

Co to właściwie jest błogosławieństwo Boże i czy błogosławieństwo jest szczęściem? Otóż jest ono czymś o wiele wyższym i ważniejszym. Szczęście bowiem jest znikome, a błogosławieństwo wieczne. Szczęście szybko mija, błogosławieństwo trwa na wieki, szczęście jest zmienne. Błogosławieństwo jest trwałe, szczęście towarzyszy nam tylko do mogiły, błogosławieństwo jest drogą, którą idziemy do wieczności.

Ks. Adam Hławiczka

 

Jak cicho, o jak cicho, Bóg dar ten cudowny dał. Tak samo Bóg dziś z nieba śle błogosławieństwa swe. Nie słyszy żadne ucho cudownych kroków tych, gdy Chrystus Pan przychodzi sam do serc, by mieszkać w nich.

Śpiewnik Ewangelicki

 

Środa, 30 grudnia 2015

Ufajcie po wsze czasy Panu, gdyż Pan jest skałą wieczną.

Księga Izajasza 26, 4

 

Na progu Nowego Roku Pan Bóg ci przypomina, że On cię w mocy Ducha Swego wyposażył, abyś „chodził i czynił dobrze” (Dz. Ap. 10, 38) i oczekuje, że życzenie Jego spełnisz. Czeka na ciebie twoje otoczenie, czekają na ciebie słabi w wierze, abyś ich wzmocnił i utwierdził, czeka na ciebie Kościół, który zwłaszcza dziś, potrzebuje nie tylko księży, ale wiernych, oddanych Jezusowi i sprawie Jego Królestwa laików. Czeka na ciebie zbór rodzinny, w którym pracę należy pogłębić, rozszerzyć, ożywić… Czeka na ciebie Twój bliźni.

Ks. Tadeusz Wojak

 

Jezu mój drogi, chcę Ciebie gorąco miłować, Tobie i ciało, i duszę, i ducha darować! Oczyść mnie z win! Boży Tyś dziedzic i Syn, racz mnie dla nieba zachować!

Śpiewnik Ewangelicki

 

Zakończenie roku, Czwartek, 31 grudnia 2015

Drogi moje utwierdź w słowie twoim.

Psalm 119, 133

 

Gdy przed wielkimi decyzjami będziemy spoglądać Nań i pytać o Jego wolę, nie pozostaniemy sami   i nie będziemy tak łatwo potykać się i upadać. „Drogi moje utwierdź w słowie twoim…” nie oznacza to, iż oczekujemy szczególnych znaków i cudów. W jaki sposób Bóg chce nam ukazać drogę, to już nie jest nasza sprawa. Pozostawmy to jemu. Ale wsłuchajmy się w jego głos, skupiajmy się wewnętrznie, prośmy Go o światło na drogach naszego życia. Czekajmy! I czekajmy cierpliwie, choćby długi czas nie było odpowiedzi. Kto prawdziwie czeka – otrzyma odpowiedź! Tak pokrzepieni idziemy w Nowy Rok. A wówczas nie będzie się chwiać nasza noga ani drżeć serce, bo Pan jest z tymi, którzy Go szukają.

Ks. E. Friszke

 

Z Bogiem bądźcie, aż się zejdziem znów! Radą swą niech On was wodzi, jak swą trzódkę was ogrodzi. Z Bogiem bądźcie, aż się zejdziem znów. Aż się znów zejdziem znów, aż zejdziemy się u Zbawcy stóp.

Śpiewnik Ewangelicki

 

Hasło roku 2016

Tak mówi Pan: Jak matka pociesza Syna, tak Ja będę was pocieszał.

Izajasz 66,13

Facebook