CMENTARZ PARAFIALNY

*************************************************************

 

 

          Kalendarz adwentowy 2019

 

     Spotkanie noworoczne CHSM

 

 

 

 

               

 

 

 

  

 

          

 

 

 

                                                                                                                                                                                                                                                   

 

 

 

 

 

 

 

                                                                                                                                                                                                                   

  

 

              Darmowy licznik odwiedzin

 

 

 

 

Kalendarz adwentowy 2019

 

Niechaj słowa Pana naszego, Jezusa Chrystusa przeznaczone na ten czas świąteczny, służą ku pokrzepieniu wszystkim. Młodym i tym, którzy są w sile wieku, niechaj towarzyszą na wszystkich drogach waszych. Tym, którzy idą w stronę zachodzącego słońca, niechaj będą światłem w drodze do domu Ojca Naszego.

Błogosławionego czasu Adwentu i Bożą Łaską wypełnionych świąt Bożego Narodzenia!

Ks. Stanisław Dorda

 

Kalendarz Adwentowy na rok 2019

 

1. Niedziela w Adwencie, 1.12.2019

 

Oto stoję u drzwi i kołaczę; jeśli ktoś usłyszy głos mój i otworzy drzwi, wstąpię do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze mną. Obj 3, 20

 

Ile milionów ludzi nie słyszy tego kołatania wcale, ile milionów ludzi słysząc, nie otwiera drzwi swego serca, swego domu, swego państwa, swego narodu... On nie narzuca się gwałtem. On puka cicho do drzwi naszego serca, nie wali kolbą, nie grozi bombami – puka cicho, subtelnie i pyta: Czy pragniesz, abym wszedł? Czy chcesz mnie mieć w swoim domu, w swoim życiu? I czeka na odpowiedź.

Ks. Zygmunt Michelis

 

 

Poniedziałek, 2.12.2019

 

Wszakże dla nas istnieje tylko jeden Bóg Ojciec, z którego pochodzi wszystko i dla którego istniejemy, i jeden Pan, Jezus Chrystus, przez którego wszystko istnieje i przez którego my także istniejemy.

 

1 Kor 8,6

 

Bóg na dzisiaj! To brzmi jak hasło, jak program. To jednak coś więcej. Jest to pocieszenie. Gdyż wiedzieć, to znaczy otrzymać pomoc, by uzdrowić swoje życie, podnieść się, ujrzeć kierunek, który życiu nadaje sens. To daje moc do życia w Nim. Nie wystarcza nam jedynie katechizmowa znajomość zasad chrześcijańskiej wiary, ale konieczne jest wdrożenie się w nią. To posiada znaczenie dla Chrystusowego Zboru, dla każdego wierzącego.

 

Ks. Ryszard Janik

 

 

 

Wtorek, 3.12.2019

 

Uczę cię drogi mądrości,

wiodę cię torami prawości.

 

Prz 4, 11

 

Wielką mądrością jest nie działać impulsywnie, ani też nie trwać zawzięcie przy swoich poglądach. Do niej także należy: nie jakimkolwiek słowom człowieka wierzyć, ani też wlewać w cudze uszy to, co się usłyszało lub z czegoś ktoś się nam zwierzył. Radź się człowieka mądrego i sumiennego i staraj się raczej zaczerpnąć pouczenia od człowieka lepszego od ciebie zamiast iść za własnymi tylko przemyśleniami. Dobre życie czyni człowieka mądrym według Boga i doświadczonym w wielu rzeczach. Im więcej człowiek w sobie jest pokorny i bardziej Bogu uległy, tym we wszystkim będzie mądrzejszy i bardziej spokojny.

 

Tomasz a Kempis

 

 

Środa, 4.12.2019

 

Jam jest korzeń i ród Dawidowy, gwiazda jasna poranna.

 

Obj 22, 16

 

Kto szczerze szuka Boga i zbawienia, temu Bóg objawia swoje rady i pozwala odnaleźć, czego pragnie i szuka. A kto nie wierzy i nie szuka, temu nie tylko gwiazda na niebie, ale nawet Pismo św. nic nie pomoże, jak nie pomogło i uczonym w Piśmie i Herodowi. Bóg i do nas chce przemówić przez cudowną gwiazdę betlejemską i przez przykład mędrców ze wschodu, abyśmy szukali Zbawiciela i zbawienia i, znalazłszy Go, uradowali się radością bardzo wielką, jak mędrcy ze wschodu, gdy ujrzeli gwiazdę nad Betlejem.

 

Ks. Karol Kotula

 

 

Czwartek, 5.12.2019

 

Ilekroć pojawiały się twoje słowa pochłaniałem je; twoje słowo było mi rozkoszą i radością mojego serca, gdyż twoim imieniem jestem nazwany, Panie, Boże Zastępów.

 

Jer 15, 16

 

Ty jesteś stworzeniem Bożym, ty jesteś istotą Chrystusową! Obok tego skromnego, ludzkiego imienia, które przemija niemal z dniem pogrzebu, nosisz imię Chrystusa, na które zostałeś ochrzczony i konfirmowany, jesteś chrześcijaninem! Myśmy być może o tym już dawno zapomnieli, ale dziś chcę wam to przypomnieć: tym imieniem masz żyć i tym się pocieszać, że twoje znikome imię otrzymało niezwykłą wartość od imienia Bożego. Nasza prawdziwa godność od Niego pochodzi, bo On nazwał cię niewymazalnym imieniem swoim. Tym imieniem jest imię Jezusa Chrystusa, w którym Bóg i człowiek, niebo i ziemia się łączą.

 

Ks. Ryszard Trenkler

 

 

Piątek, 6.12.2019

 

A Jezus, odezwawszy się, rzekł mu: Co chcesz, abym ci uczynił? A ślepy odrzekł mu: Mistrzu, abym przejrzał.

 

Mk 10, 51

 

Jeśli ktoś między nami z powodu naszego postępowania cierpi i płacze, to my przyczyniamy się do upowszechniania błędnej, niewłaściwej pobożności, która nie ma w sobie mądrości Bożej i miłości, która jest cierpliwa, dobrotliwa, nie zazdrości się, nie nadyma się. Tu chodzi o miłość czynną, miłość żywą, która kształtuje człowieka, miłość, która przez człowieka działa na bliźniego. Do autobusu wsiada matka z dzieckiem na ręku. Uprzejmy młody chłopiec wstaje i robi miejsce matce z dzieckiem. Widząc to sędziwa kobieta głośno wypowiada swoją myśl: Gdyby takich było więcej, łatwiej żyłoby się nam na świecie.

 

Ks. Karol Samiec

 

 

Sobota, 7.12.2019

 

Obym był jak za dawnych miesięcy, jak za dni, gdy mnie jeszcze strzegł Bóg,

Gdy jego pochodnia jaśniała mi nad głową, gdy w jego świetle chodziłem w ciemności.

 

Hi 29, 1-2

 

W naszym życiu zapalają się różne światła, które nas cieszą i przywołują. Gdy oglądamy piękną przyrodę, wtedy robi się jasno w naszej duszy. Gdy słuchamy pięknej muzyki, która nas porywa i unosi, wtedy światełka radości zapalają się w naszym sercu. Podobnie jest, gdy czytamy książkę napisaną przez ludzi natchnionych. To są właśnie światła tej ziemi, ale, choć piękne i jasne, nie potrafią zaspokoić tęsknoty za Bożą światłością. Tę tęsknotę może zaspokoić jedynie Ten, który powiedział o sobie: Ja jestem światłością świata. Kto idzie za mną, nie będzie chodził w ciemności, ale będzie miał światłość żywota (J 8, 12).

 

Ks. Adam Hławiczka

 

 

2. Niedziela w Adwencie, 8.12.2019

 

Miłością braterską jedni drugich miłujcie, wyprzedzając się wzajemnie w okazywaniu szacunku.

 

Rz 12, 10

 

Bądźmy najpierw chrześcijanami w zakresie woli, a staniemy się nimi powoli także w dziedzinie uczucia. Wśród praktykowanych metod życiowych, będących wykładnikiem naszych religijnych przekonań, budzić się będą w sercu do nich przystosowane uczucia. W miarę zaś krzepienia tych uczuć, wola nasza będzie „mężniała”, a czyny nasze będą wciąż ochotniejsze i doskonalsze. I w tym wzajemnym oddziaływaniu uczuć i uczynków dojrzewać będzie nasza wiara chrześcijańska.

 

Ks. Zygmunt Michelis

 

 

 

Poniedziałek, 9.12.2019

 

A trzeciego dnia było wesele w Kanie Galilejskiej i była tam matka Jezusa.

Zaproszono też Jezusa wraz z jego uczniami na to wesele.

 

J 2,1-2

 

Jezus był na weselu w Kanie Galilejskiej. Lecz niech to nikogo nie upewnia w przekonaniu, że może iść wszędzie i być wszędzie. Jezus nie poszedłby wszędzie. Nie poszedłby zapewne nieraz tam, dokąd my chodzimy. I jeszcze jedno: gdziekolwiek Jezus był, zawsze i wszędzie był Sobą. W Kanie Galilejskiej na weselu także był i pozostał Sobą, co więcej, objawił tam chwałę Swoją. O to właśnie chodzi, żebyśmy zawsze i wszędzie, gdziekolwiek jesteśmy, umieli zachować swoją godność i nie zapomnieli nigdy, kim i czym jesteśmy.

 

Ks. Karol Kotula

 

 

Wtorek, 10.12.2019

 

A przede wszystkim, weźcie tarczę wiary, którą będziecie mogli zgasić wszystkie ogniste pociski złego.

 

Ef 6,16

 

Synu, nigdy nie jesteś bezpieczny w tym życiu, lecz jak długo żyjesz, zawsze ci jest potrzebna broń duchowa. Wśród wrogów obracasz się i napadany jesteś to z prawej, to z lewej strony. Jeśli więc nie używasz z każdej strony tarczy cierpliwości, nie będziesz długo bez rany.

Oprócz tego, jeśli trwale nie zakotwiczasz swego serca we mnie ze szczerą wolą ścierpienia wszystkiego ze względu na mnie, nie potrafisz wytrzymać owego żaru ani osiągnąć palmy błogosławionych. Trzeba więc, abyś wszystko mężnie przeszedł i używał potężnej ręki przeciw przeciwnościom. Odnoszącemu zwycięstwo dawana jest bowiem manna, a dla gnuśnego pozostaje wielka bieda.

 

Tomasz a Kempis

 

 

Środa, 11.12.2019

 

Pragnę czynić wolę twoją, Boże mój,

A zakon twój jest we wnętrzu moim.

 

Ps 40,9

 

Fragment modlitwy:

 

Poświęcaj, prosimy, coraz więcej serca nasze w wierności szczerego dzieciństwa, objawiaj, błagamy, coraz jaśniej wolę twoją, byśmy ją lepiej i głębiej pojmowali; udzielaj, wołamy, coraz więcej siły i mocy, byśmy wolę twoją z radością pełnili; łącz nas wszystkich: dorosłych i małych, mocnych i słabych, coraz więcej w jeden żywy, zgodny, bezpieczny, duchem pałający Kościół Chrystusowy i zachowaj nas wszystkich od wszystkiego złego. Każdy z nas osobno błaga i prosi: Za ręce chwyć mnie, Panie, prowadzić chciej.

 

Ks. sen. Paweł Nikodem

 

Czwartek, 12.12.2019

 

Chlubą młodzieńców jest ich siła,

lecz ozdobą starców jest ich siwy włos.

 

Prz 20, 29

 

Dom jest wielkim dobrem człowieka. Dlatego Bóg obwarował go specjalnym przykazaniem, naszym dziewiątym i dziesiątym, które w Biblii stanowią jedno. Dom daje nie tylko ochronę przed zimnym, wiatrem i opadami atmosferycznymi, ale odgranicza człowieka od zewnętrznego otoczenia, od zgiełku i hałasu ulicy, w ogóle od innych ludzi, zapewniając mu swobodę, spokój i ciszę domowego ogniska. Lecz gdy Pismo św. mówi o domu, to często ma na myśli nie tylko dom złożony ze ścian i dachu, ale także to, co jest w domu, jego mieszkańców, żyjące w nim dusze i serca w nim bijące.

 

Ks. Karol Kotula

 

 

Piątek, 13.12.2019

 

Poszedł więc i zanurzył się w Jordanie siedem razy według słowa męża Bożego, a wtedy jego ciało stało się znowu czyste jak ciało małego dziecięcia.

Wtedy powrócił do męża Bożego wraz z całym swoim orszakiem, a przyszedłszy tam, stanął przed nim i rzekł: Oto teraz wiem, że nie ma na całej ziemi Boga, jak tylko w Izraelu.

 

2 Król 5,14-15

 

Historia Naamana, dowódcy wojsk króla Aranu bierze swój początek od małej niewolnicy, usługującej jego żonie. To ona opowiedziała o proroku Elizeuszu. Naaman postanowił skorzystać z tej szansy by wyleczyć się z trądu. Gdy został uleczony, chciał proroka obdarować podarunkami. Prorok nie przyjął ich. Dziękczynienie i wdzięczność należą się tylko Bogu. Ciekawym człowiekiem był Naaman. Umiał nie tylko rozkazywać, umiał też słuchać. Dzięki temu poznał prawdziwego Boga. Sami również doznajemy wiele dobrodziejstw od Boga. Czy umiemy słuchać? Czy umiemy dziękować? Czy umiemy być wdzięczni?

 

Ks. Stanisław Dorda

 

 

Sobota, 14.12.2019

 

A gdy wsiadł do łodzi, poszli za nim uczniowie jego

I oto nawałnica wielka powstała na morzu tak, że fale łódź przykrywały. On zaś spał.

I podszedłszy do niego zbudzili go słowami: Panie, ratuj, giniemy!

A On rzekł do nich: Czemu jesteście bojaźliwi, małowierni? Potem wstał, zgromił wiatry i morze i nastała cisza.

Ludzie zaś dziwili się, mówiąc: Kim jest Ten, że nawet wiatry i morze są mu posłuszne?

 

Mt 8,23-27

 

Jak zachowali się uczniowie Jezusa wobec tamtej burzy na morzu? Zatrwożeni, zwrócili się do Niego, wołając: Panie, ratuj! I to dobrze, że szukali u Niego ratunku, bo gdyby poddali się panice, zwątpili w obecność Jezusa i Jego moc, to by na pewno ulegli zagładzie. Dobrze, jeżeli strach prowadzi nas do Boga. Nie lekceważmy sobie takich nawróceń, które się rodzą w godzinie śmierci, albo w obliczu jakiegoś wielkiego niebezpieczeństwa.

 

Ks. Zygmunt Michelis

 

 

3. Niedziela w Adwencie, 15.12.2019

 

Lecz rozradują się wszyscy, którzy tobie ufają,

Będą się głośno weselić na wieki;

Ty będziesz ich osłaniać, a ci, którzy miłują imię twoje, będą się radować  tobą.

 

Ps 5,12

 

Opuszczenie rąk, płaczliwość, narzekanie, szemranie i rozgoryczenie nic nie daje, a przede wszystkim jest niegodne człowieka wierzącego! Słowa Zbawiciela nie są rzucone na wiatr, ale są doświadczeniem wiary, które ujął wielki prorok Izajasz w słowach: Czy nie wiesz? Czy nie słyszałeś? Bogiem wiecznym jest Pan. On się nie męczy i nie ustaje, niezgłębiona jest Jego mądrość. Zmęczonemu daje siłę, a bezsilnemu moc w obfitości (Iz, 40,28-29). Ten przekona się także o prawdzie słów św. Pawła, że Bóg współdziała we wszystkim ku dobremu z tymi, którzy Boga miłują (Rz 8,28). Wszystko jest ku dobremu, nawet cierpienie i smutek, tylko zawsze trzymaj się Boga, miłuj Go i zaufaj Mu.

 

Ks. Jan Motyka

 

 

Poniedziałek, 16.12.2019

 

Tak więc już nie jesteście obcymi i przychodniami, lecz współobywatelami świętych i domownikami Boga.

 

Ef 2,19

 

Z nami - chrześcijanami jest tak, jak z człowiekiem, który był długo poza domem, ale po podróży mógł powrócić do domu, w którym jest kochany. Nie może tu zostać do końca życia. Musi iść do pracy, wyjeżdżać w podróże służbowe. Ale on wie: ja znowu wrócę! Tym się pociesza, gdy przekracza próg domu. Tak, my chrześcijanie  patrzymy w przyszłość. Ona niesie nam wiele problemów, kłopotów. Nie będzie ona bez strachu, bólu i choroby, ale poczucie bezpieczeństwa domu ojcowskiego w nas pozostanie. Będzie nam towarzyszyło nawet wówczas, gdy pójdziemy ostatnią drogą. Ona nigdzie indziej nie prowadzi, jak tylko do domu. To także jest radością. Radością cichą i pewną.

 

Ks. Tadeusz Terlik

 

 

Wtorek, 17.12.2019

 

Postępujcie jako dzieci światłości,

Bo owocem światłości jest wszelka dobroć i sprawiedliwość, i prawda.

 

Ef 5,8-9

 

Najcenniejszą cechą dostojnych dusz jest sprawiedliwa ocena nieprzyjaciół. Ludzie zdolni do znoszenia krzywd i do bezstronnej oceny przeciwników są prawdziwymi arystokratami ducha, których przy najbardziej demokratycznym ustroju nigdy nie powinno zabraknąć i których spotkać można także wśród maluczkich, gdzie się ich nikt nie spodziewał. Najdoskonalszym wzorem dostojeństwa jest Chrystus. Jego życie, Jego charakter jest niewyczerpaną skarbnicą, której wszystkie wieki nie zbadają i nie wyczerpią... A co w Chrystusie najbardziej zdumiewa i olśniewa, to połączenie cichości i pokory z iście królewskim samopoczuciem w obcowaniu z wielkimi i z potentatami owych czasów.

 

Ks. Edward Wende

 

 

Środa, 18.12.2019

 

Został przemieniony przed nimi, i zajaśniało oblicze jego jak słońce, a szaty jego stały się białe jak światło.

 

Mt 17,2

 

To, uczniowie przeżyli na górze przemienienia, mieli zachować w swoich duszach na dni ciężkiej próby wiary. Tak jest w ludzkim życiu, że nawet wybrańcy Boży przeżywać muszą zmienności losu. Były w ich życiu chwile, kiedy Bóg pozwolił im żyć w ponadziemskim świecie, a potem wtrącił ich w otchłań bolesnych cierpień. Skoro tak było w życiu Bożych wybrańców, nie łudźmy się nigdy myśląc, że możemy na ziemi osiągnąć trwałe szczęście. Bóg wie, że jesteśmy za słabi, aby wznieść blask wieczności, dlatego tylko czasem na chwilę uchyla niewidzialną zasłonę i na chwilę odczuwamy powiew wdzięczności.

 

Ks. Adam Hławiczka

 

 

Czwartek, 19.12.2019

 

I dam wam serce nowe, i ducha nowego dam do waszego wnętrza, i usunę z waszego ciała serce kamienne, a dam wam serce mięsiste.

 

Ez 36,26

 

Oczyszczone przez Pana serce jest najpiękniejszym i najcenniejszym bogactwem, jakie się może  mieścić w piersi człowieka. Tylko bowiem takie serce może dostąpić najwyższej łaski, jaką jest oglądanie Boga. To są szczyty i bogactwa życia. Tuż obok znajdują się inne dobra, do których zaliczyć trzeba dobrocią napełnione serca. Dobroć jest tam, gdzie jest Bóg, albowiem tylko Bóg jest dobry. I tylko w sercu, które uświęcił Bóg, może mieszkać dobroć. Jest ona siostrą czystości. Gdzie ona gości, rodzi się miłość, wiara, nadzieja, wierność i cierpliwość i inne owoce ducha, które są najpiękniejszymi darami serc. To są bogactwa. To są prawdziwe skarby. Możesz mieć puste ręce i kieszenie, a jednak być bogatym, jeśli cię Bóg obdarował darem takiego serca. Trzeba tylko mieć oczy, które to widzą i trzeba to chcieć dostrzec.

 

Ks. dr Andrzej Wantuła

 

 

 

 

 

 

 

 

Piątek, 20.12.2019

 

Podzielisz twój chleb z głodnym i biednych bezdomnych przyjmiesz do domu, gdy zobaczysz nagiego przyodziejesz go, a od swojego współbrata się nie odwrócisz.

 

Iz 58,7

 

Masz obowiązek wobec każdego, kogo spotkasz, a tym obowiązkiem jest: Miłość. Jeśli spotkasz biednego, cierpiącego nędzę, to obowiązek swój możesz spełnić w sposób bardzo prosty. Będziesz usiłował zaspokoić najpilniejszą jego potrzebę tym, bez czego możesz się obejść. Jeśli brakuje mu strawy, to podziel się nim swoją. Jeśli nie ma dachu nad głową, to jak dalece jest dla ciebie to możliwe, przygotuj albo postaraj mu się o niego. Jeśli mu brak odzieży, to zważ na słowa: Kto dwie suknie ma, niechaj udzieli temu, który nie ma. Postępuj według rozkazu Boga danego nam przez usta proroka Izajasza.

 

Matka Ewa

 

 

Sobota, 21.12.2019

 

Błogosławieni, którzy piorą swoje szaty, aby mieli prawo do drzewa żywota i mogli wejść przez bramy do miasta.

 

Obj 22,14

 

Droga, którą Bóg człowieka w szczególny sposób prowadzi, to droga przez Kościół i w Kościele. W centrum tego Kościoła stoi Krzyż, jego zwiastowanie, czyli Ewangelia, która obwieszcza moc zbawienia. To właśnie owa droga na „świętą górę”, ku której zwrócone były oczy i dusza tęskniącego Psalmisty. To droga na miejsce owego najwspanialszego ołtarza, którym jest Krzyż Jezusa. Najbardziej uszczęśliwiająca moc. Bo przez nią człowiek staje się własnością Boga; zyskuje odradzające siły, ma wsparcie łaski na każdy czas i w niej może się oprzeć na Bogu w godzinie śmierci. Bo przez nią otwiera się żywot, raj, Królestwo Boże.

 

Ks. Ryszard Janik

 

 

4. Niedziela w Adwencie, 22.12.2019

 

Albowiem objawiła się łaska Boża, zbawienna dla wszystkich ludzi,

Nauczając nas, abyśmy wyrzekli się bezbożności i światowych pożądliwości i na tym doczesnym świecie wstrzemięźliwie, sprawiedliwie i pobożnie żyli.

 

Tt 2, 11-12

 

Bóg chrześcijan to nie jest wyłącznie twórca prawd geometrycznych i ładu żywiołów: to wiara pogan i epikurejczyków. Nie jest to tylko bóg ogarniający swą opatrznością życie i mienie człowieka, aby dać szczęśliwy ciąg lat tym, którzy Go uwielbiają: to wiara żydów. Ale Bóg Abrahama, Bóg Izaaka, Bóg chrześcijan - to Bóg miłości i pociechy; to Bóg, który napełnia duszę i serca tych, których posiada; to Bóg, który daje im czuć ich nędzę i swoje nieskończone miłosierdzie; który zespala się z treścią ich duszy; który napełnia ją pokorą, weselem, ufnością, miłością; który czyni ich niezdolnymi do innego celu prócz Niego samego.

 

Blaise Pascal

 

 

Poniedziałek, 23.12.2019

 

Dzieci, miłujmy nie słowem ani językiem, lecz czynem i prawdą.

 

1 J 3,18

 

W muzyce znana jest forma, pokrewna wariacjom, oparta na stale powtarzającym się motywie. Takim powtarzającym się w pismach Janowych motywem jest miłość. Miłość jest też najważniejsza w życiu chrześcijanina. Gandhi dał jednemu z chrześcijańskich misjonarzy trzy rady: „Po pierwsze - radzę wam, żeby wszyscy chrześcijanie zaczęli żyć jak Jezus. Po drugie – byście waszą religię zamieniali w czyn. Po trzecie – radzę wam, żebyście nacisk położyli na miłość, ponieważ miłość stoi w centrum chrześcijaństwa.” Gandhi nie był chrześcijaninem, ale jego głos świadczy, że światu potrzebne jest chrześcijaństwo typu Janowego.

 

Ks. dr Alfred Jagucki

 

 

Wigilia Narodzenia Pańskiego, wtorek, 24.12.2019

 

Postępujmy przystojnie jak za dnia, nie w biesiadach i pijaństwach, nie w rozpustach i rozwiązłości, nie w swarach i zazdrości.

 

Rz 13,13

 

ADWENT i Boże Narodzenie stawiają nas wobec największej tajemnicy. Tę tajemnicę teologia wyraża jednym słowem: inkarnacja czyli wcielenie; wcielenie niepojętego, wiecznego i nieogarniętego Boga – Stwórcy nieba i ziemi. Pan życia i śmierci objawia się w człowieku, przychodzi na ziemię w postaci ludzkiej! To jest wielka tajemnica – tak niepojęte wydarzenie, że przekracza wszelkie nasze zrozumienie, wszelkie możliwości jego wytłumaczenia. I dlatego dzień, w którym to wcielenie nastąpiło, poprzedza długie przygotowanie. Wieki, tysiąclecia były potrzebne, ażeby przynajmniej w pewnym stopniu przygotować choć garstkę ludzi na ziemi, którzy byliby w stanie nie tylko zrozumieć tę tajemnicę, ale raczej wyczuć ją i ukorzyć się przed nią.

 

Ks. Zygmunt Michelis

 

 

1. Dzień Świąt Bożego Narodzenia, środa, 25.12.2019

 

Ja jako światłość przyszedłem na świat, aby nie pozostał w ciemności nikt, kto wierzy we mnie.

 

J 12,46

 

Historia, którą sobie przypominamy, jest dlatego tak cudowna i tajemnicza, że poza tym wszystkim stał Bóg. To, co się stało owej nocy, było Jego dziełem, dziełem Bożym. Inaczej nie byłoby się stało. To był Boży plan. Sam Bóg przemówił do ludzi owej nocy i On to sam objawił się człowiekowi. Człowiek bez Boga jest biedny i bezradny, w Bogu zaś jest bogaty. Człowiek bez Boga jest słaby i nie może poradzić sobie z grzechem, w Bogu staje się mocny. Bez Boga błądzi w ciemnościach.

 

Ks. dr Andrzej Wantuła

2. Dzień Świąt Bożego Narodzenia, czwartek, 26.12.2019

 

Zapytany zaś przez faryzeuszów, kiedy przyjdzie Królestwo Boże, odpowiedział im i rzekł: Królestwo Boże nie przychodzi dostrzegalnie.

 

Łk 17,20

 

Jezus pragnie przez to powiedzieć, że człowiek nie powinien pytać „kiedy?”, ale „jak” i „w jaki sposób” przyjdzie Królestwo Boże. Ono przyjdzie nie z zewnątrz, nie dzięki rewolucjom, ale Królestwo Boże przychodzi od wewnątrz, dzięki wewnętrznym zmianom, dzięki duchowym rewolucjom. Dusza ludzka  musi się zmienić, musi stać się Bogu poddana, pełna Jego natchnienia. To jest najważniejsze, a nie zewnętrzne zmiany: „oto tu, oto tam”. Królestwo Boże wewnątrz was jest. A więc albo przyjdzie do wewnątrz, drogą jego będzie każde serce, albo wcale nie przyjdzie.

 

Postylla

 

 

Piątek, 27.12.2019

 

Prowadź mnie w prawdzie swojej i nauczaj mnie.

Ty bowiem jesteś Bogiem zbawienia mego,

Ciebie tęsknie wyglądam codziennie.

 

Ps 25,5

 

Jak mogę siebie znosić w tym nędznym życiu, jeśli mnie nie wzmocniłoby Twoje miłosierdzie i Twoja łaska? Nie odwracaj oblicza Twego ode mnie. Nie odwlekaj nawiedzenia Twego. Nie wycofuj Twego pocieszenia, aby nie stała się dusza moja Tobie jak ziemia bez wody (Ps 143,6). Panie, naucz mnie czynić wolę Twoją. Naucz mnie przed Tobą godnie i pokornie przebywać. Jesteś bowiem moją mądrością. Ty poznajesz mnie w prawdzie i poznałeś, zanim świat się stał i zanim się narodziłem na świecie.

 

Tomasz a Kempis

 

 

Sobota, 28.12.2019

 

Świat przemija wraz z pożądliwością swoją; ale kto pełni wolę Bożą, trwa na wieki.

 

1 J 2,17

 

Trwaj w Ewangelii, trwaj w nauce apostolskiej, w społeczności, w łamaniu chleba i w modlitwach – bo gdy się sprzeniewierzysz świętemu słowu Biblii, gdy obca stanie ci się polska Biblia twoja, wynarodowiony zginiesz docześnie i dla tego, żeś nie spełnił ewangelicznego powołania twego, Pan strąci cię ze świecznika i odtrąci od oblicza swego, bo jest Bogiem wiernym i gorliwym, a komu wiele dał, od tego wiele żąda.

 

Ks. dr Leopold Otto

 

 

 

 

 

1. Niedziela po Narodzeniu Pańskim, 29.12.2019

 

On im mówi: A wy za kogo mnie uważacie?

 

Mt 16,15

 

Jak to się dzieje, że Bóg jako człowiek do nas przychodzi? Tego nie wiem, nie wiem nawet, w jaki sposób życie w ogóle wzięło swój początek, jeżeli w Boga, Stwórcę wszechrzeczy, nie wierzę. To jest Boża tajemnica stworzenia. O ile większą tajemnicą jest to, że Bóg człowiekiem się stał. Lecz co ja wiem, w co święcie wierzę i z czego jako chrześcijanin codziennie radować się powinienem, to jest to, że mi Bóg w Synu swoim miłość ofiarowuje i że nią wszystkich obdarować pragnie, wszystkich, którzy w Niego, Syna Bożego wierzą.

 

Ks. Ryszard Trenkler

 

 

Poniedziałek, 30.12.2019

 

Pan strzec cię będzie od wszelkiego zła,

Strzec będzie duszy twojej.

 

Ps 121,7

 

Na ambonie w Cieszynie wypisane jest hasło: Sursum corda! W górę serca! To hasło dźwięczeć powinno w całym życiu chrześcijanina, ale najgłośniej rozlegać się musi na progu Nowego Roku, gdy wybieramy się w dalszą pielgrzymkę. Jeśli wznosić mamy w górę swoje serca, to chyba ku naszemu dobremu Pasterzowi, którym jest Jezus Chrystus, a przez Niego ku Bogu. W górę więc oczy, serca i myśli! Dziś, ale i jutro, bo wezwanie obejmować powinno i chce cały rok. Jezus Chrystus wczoraj i dziś, tenże i na wieki. On niech będzie duchową gwiazdą po wszystkie dni naszego życia.

 

Ks. dr Andrzej Wantuła

 

 

Wtorek, 31.12.2019

 

Kto chodzi drogą prawa,

Ten mi służyć będzie.

 

Ps 101,6

 

Czyta się o ludziach, którzy opuścili małżeństwo, porzucili urzędy publiczne i usunęli się do klasztoru. Nazwali to ucieczką od świata i poszukiwaniem uświęconego rodzaju życia. Nie pojmowali oni, że Bogu należy służyć, wypełniając te przykazania, które On sam dał, a nie te, które wymyślili ludzie. Dobrym i doskonałym rodzajem życia jest ten, który pochodzi z nakazu Bożego.

Konfesja Augsburska

Z Bogiem bądźcie, aż się zejdziem znów!

Ks. Stanisław Dorda

Facebook